Wat secretaresses herkennen in The Devil Wears Prada

Begin mei verscheen het langverwachte vervolg op The Devil Wears Prada in de bioscoop. Miranda neemt het daarin op tegen haar voormalige assistent Emily Charlton, die inmiddels haar concurrent is geworden.

In de teaser zagen we Miranda weer strak door de gangen van Runway lopen op haar iconische rode hakken. Wanneer Andy de lift instapt en haar zonnebril opzet, volgt meteen die bekende opmerking van Miranda: “Took you long enough.”

Bijna twintig jaar na de eerste film voelt The Devil Wears Prada nog steeds verrassend herkenbaar voor veel secretaresses. Natuurlijk draait de film om mode, glamour en de harde wereld van een modemagazine, maar ondertussen laat hij ook iets anders zien: hoe intens het secretaressevak soms kan zijn. Het constant schakelen, vooruitdenken, problemen oplossen voordat iemand ze ziet en rustig blijven terwijl alles tegelijk gebeurt. Juist dat maakt dat veel secretaresses tijdens het kijken regelmatig denken: zó herkenbaar.

Meer dan alleen mode en glamour

Toen The Devil Wears Prada in 2006 uitkwam, draaide het voor veel kijkers vooral om de modewereld, luxe kleding en de harde persoonlijkheid van Miranda Priestly. Maar kijk je de film nu opnieuw vanuit het perspectief van een secretaresse? Dan vallen ineens heel andere dingen op.

Natuurlijk zijn sommige situaties overdreven voor het verhaal. Zo vraagt Miranda Priestly op een gegeven moment zelfs of Andy het nog niet verschenen Harry Potter-manuscript voor haar dochters kan regelen 😉 De gemiddelde manager zal dat gelukkig niet vragen. Toch zit er onder alle glamour een opvallend realistisch beeld van het secretaressevak verborgen.

Andy Sachs begint haar baan zonder ervaring in de modewereld en moet zich razendsnel aanpassen aan een omgeving waarin alles draait om snelheid, verwachtingen en perfectie. En juist dát herkennen veel secretaresses meteen.

Het secretaressevak draait vaak om onzichtbaar werk

Wat de film goed laat zien, is hoeveel werk secretaresses doen dat bijna niemand echt ziet.

Andy regelt niet alleen afspraken of haalt koffie. Ze voorkomt problemen voordat ze ontstaan, bewaakt de planning, schakelt tussen mensen en zorgt ervoor dat Miranda volledig kan focussen op haar werk.

Dat gebeurt in de praktijk natuurlijk ook.

Veel secretaresses zijn de stille motor achter een team of directie. Je lost dingen op voordat iemand merkt dat er een probleem is. Je denkt vooruit. Je bewaakt overzicht. En ondertussen blijft alles draaien.

Vaak valt pas op hoeveel je doet als je er een keer niet bent.

Vooruitdenken is misschien wel de belangrijkste skill

In het begin van de film wacht Andy vooral af. Ze voert opdrachten uit en probeert vooral geen fouten te maken. Maar gaandeweg leert ze iets belangrijks: goede secretaresses wachten niet totdat iemand alles uitlegt.

Ze leert anticiperen.

Ze begrijpt steeds beter wat Miranda belangrijk vindt, welke prioriteiten er spelen en wat er nodig is voordat iemand het uitspreekt.

En precies dat maakt vaak het verschil tussen ondersteunen en écht ontzorgen.

Sterke secretaresses:

• denken vooruit
• herkennen prioriteiten snel
• schakelen makkelijk tussen taken
• blijven rustig onder druk
• lossen problemen op zonder paniek

Voor veel secretaresses voelt dat behoorlijk herkenbaar.

Waarom veel secretaresses Miranda tóch begrijpen

Miranda Priestly is streng. Heel streng 😉 Toch denk ik dat veel ervaren secretaresses tijdens het kijken soms ook begrip voor haar voelen.

Niet omdat haar gedrag altijd oké is, maar omdat sommige leidinggevenden nu eenmaal extreem kort communiceren. Ze denken snel, werken snel en verwachten dat anderen mee kunnen schakelen.

Die beroemde woorden zeggen eigenlijk genoeg.

Geen uitgebreide uitleg. Geen lange gesprekken. Gewoon verwachten dat iemand begrijpt wat er moet gebeuren.

En eerlijk? Veel secretaresses leren daar uiteindelijk verrassend goed mee omgaan.

Juist doordat je langere tijd met een leidinggevende samenwerkt, ga je patronen herkennen. Je voelt aan wat belangrijk is. Je weet welke details prioriteit hebben en waar mogelijke problemen kunnen ontstaan.

Dat vooruitdenken zie je heel sterk terug in de film.

Emotionele intelligentie speelt een grotere rol dan veel mensen denken

Wat The Devil Wears Prada ook goed laat zien, is hoe belangrijk emotionele intelligentie is in het secretaressevak.

Andy moet voortdurend omgaan met stress, druk, emoties en onverwachte situaties. Ze probeert professioneel te blijven terwijl alles tegelijk gebeurt.

En dat is iets wat veel secretaresses dagelijks doen.

Je bent vaak degene die:

• rust bewaart wanneer anderen gespannen zijn
• stemmingen aanvoelt tijdens vergaderingen
• problemen opvangt voordat ze groter worden
• overzicht houdt wanneer alles tegelijk gebeurt
• professioneel blijft onder druk

Dat vraagt veel meer dan alleen organisatorische vaardigheden.

Juist soft skills maken vaak het verschil.

Wanneer werk en privé door elkaar gaan lopen

Een ander thema dat opvallend herkenbaar voelt, is hoe werk langzaam steeds meer ruimte inneemt in Andy’s leven.

Ze wil het goed doen. Ze wil zichzelf bewijzen. Maar ondertussen verschuiven haar grenzen steeds verder.

Dat herkennen veel secretaresses waarschijnlijk ook.

Zeker in functies dichtbij directie of management kan het lastig zijn om werk echt los te laten.

• Nog even een mail beantwoorden
• Toch nog snel iets regelen
• Altijd bereikbaar willen zijn

De film laat daardoor ook een belangrijke vraag zien:

• Hoe blijf je goed in je werk zonder jezelf kwijt te raken?

Dat maakt The Devil Wears Prada uiteindelijk veel meer dan alleen een film over mode.

Waarom deze film secretaresses aanspreekt

Dat The Devil Wears Prada bijna twintig jaar later nog steeds populair is, komt waarschijnlijk niet alleen door de mode, de scherpe opmerkingen van Miranda of de bekende scènes. Veel secretaresses herkennen namelijk ook iets van hun eigen werk in de film.

Wat veel secretaresses herkennen:

• het constante schakelen tussen taken
• vooruitdenken terwijl anderen daar nog niet mee bezig zijn
• problemen oplossen zonder dat iemand merkt dat er een probleem was
• rustig blijven terwijl de druk ondertussen steeds verder oploopt

Juist dát maakt de film zo herkenbaar.

Andy Sachs loopt in de film regelmatig achter de feiten aan, probeert iedereen tevreden te houden en staat eigenlijk continu “aan”. En laten we eerlijk zijn: veel secretaresses weten precies hoe dat voelt 😉

Niet vanwege de designerkleding of de glamour van de modewereld, maar vanwege het tempo, de verwachtingen en het gevoel dat je altijd drie stappen vooruit moet denken. Misschien is dat wel waarom zoveel secretaresses zich nog steeds herkennen in deze film.

Ben jij benieuwd naar het vervolg?

Met het nieuwe vervolg in de bioscoop zijn veel fans opnieuw benieuwd hoe het secretaressevak deze keer wordt neergezet.

Toch zijn sommige dingen blijkbaar hetzelfde gebleven:

• hoge verwachtingen
• snel schakelen
• continu vooruitdenken
• het belang van een goede secretaresse achter de schermen

En laten we eerlijk zijn… Miranda Priestly blijft gewoon geweldig om naar te kijken 😉